Als ontwerp- en adviesbureau rond erfgoed en ruimtelijke planning stellen we onszelf regelmatig de vraag op welke manier we (moeten) omgaan met de waardevolle bebouwde en onbebouwde ruimte in Vlaanderen.

Te beginnen met het onroerend erfgoed in Vlaanderen. Erfgoed heeft onmiskenbaar een gevestigde plek in onze maatschappij. Wij voelen ons thuis in een omgeving rijk aan geschiedenis. Zeker wanneer je ergens bent waar de historische context ontbreekt, valt het extra op. Die context bewaren gaat niet vanzelf. Zoveel generaties voor ons hebben hun verblijf hier vorm gegeven en sporen nagelaten. Vaak herkenbaar, soms ook ‘verrassend’ anders. Dat zorgt voor opportuniteiten, maar ook voor uitdagingen.

Daarnaast gelden er in Vlaanderen heel wat regels voor ruimtelijke ordening die de voorbije jaren zijn blijven groeien, vaak met goede intenties. Toch blijkt het omzetten in de praktijk lastig. De vele ruimtelijke uitvoeringsplannen en stedenbouwkundige voorschriften missen soms aan flexibiliteit en dynamiek. Daarnaast wordt een ontwerp vaak door verschillende belanghebbenden door verschillende brillen bekeken. Het behouden van kwaliteit zonder af te doen op juridische haalbaarheid is soms een uitdaging. Zeker wanneer ruimtelijke planning en erfgoed elkaar ontmoeten is een duidelijke visie en sterke onderbouwing onmisbaar.

Als ontwerpbureau bekijken we de beide nooit strikt gescheiden. Erfgoed staat nu eenmaal altijd in een bestaande context en bij ruimtelijke planning ontwerpen we in principe het ‘erfgoed van morgen’. We willen een transparant ontwerpproces op tafel leggen voor de eigenaar, het adviesorgaan én de vergunningverlener.